مطالب مهم

تبلیغات

سایت نیازمندی های بازارچه 96

لینک ساز




کاردانو چیست؛ هرآنچه باید درباره کاردانو و رمزارز ADA بدانیم

با پیشرفت روزافزون تکنولوژی و آمیخته‌شدن آن با زندگی مردم، رمزارزها بیش از هر زمان دیگری در کانون توجه قرار گرفته‌اند؛ زیرا می‌توانند جذابیت‌های سرمایه‌گذاری به همراه داشته باشند و با بهره‌گیری از تکنولوژی نهفته‌، نظام مالی جهان را دگرگون کنند. در این میان، شبکه مبتنی‌بر بلاک‌چین کاردانو و رمزارز آن یعنی ADA، با ارائه فناوری نوین، توسعه و پیشرفت پایدار، قصد دارد با غلبه بر مشکلات سایر رمزارزها، خودش را به‌عنوان آینده سیستم مالی معرفی کند و به رقیبی ارزنده برای اتریوم تبدیل شود. در این مقاله قصد داریم این رمزارز را معرفی کنیم و تاریخچه‌ای مفصل از پیدایش و فناوری و نحوه کار این ارز شرح دهیم.

عناوینی که در این مقاله مطالعه می‌کنید:

کاردانو چیست

نماد و فونت کاردانو در پس‌زمینه آبی

کاردانو نسل سوم بلاک‌چین و پلتفرم توسعه غیرمتمرکز (Dapp) است. این پلتفرم اولین بلاک‌چینی محسوب می‌شود که استراتژی تحقیق همتایان را در اصول اصلی خود گنجانده و موردتوجه رسانه‌های بین‌المللی و سرمایه‌گذاران قرار گرفته است. امروزه ارز دیجیتال کاردانو، ADA یکی از برترین و منسجم‌ترین ارزهای رمزپایه در جهان محسوب می‌شود و معمولا سرمایه‌گذاران و تحلیل‌گران از کاردانو به‌عنوان نسل سوم رمزارز یاد می‌کنند. نسل اول ارز دیجیتال با عرضه بیت‌کوین بنا نهاده شد و پادشاه رمزارزها، جهان را با یک سیستم نقدی غیرمتمرکز و ایمن آشنا کرد. اندکی پس از انتشار بیت‌کوین، اتریوم (Ethereum) با تمرکز کلی بر توسعه برنامه غیرمتمرکز و قرارداد هوشمند وارد میدان شد. این هدفِ رمزارزهای نسل دوم بود و به ‌دنبال اتریوم دَه‌ها رمزارز دیگر با اهداف مشابه راه‌اندازی شدند.

اتریوم با معرفی مفاهیمی جدید و تأثیر انکارناپذیر در بهبود رمزارزها، همچنان با مشکلاتی ازقبیل مقیاس‌پذیری، کارمزد تراکنش‌ها و زمان انتقال ارز مواجه بود؛ بنابراین، دیری نپاید که سومین نسل ارزهای دیجیتال برای مقابله با مشکلات یادشده عرضه شدند. به‌عبارت‌دیگر، می‌توان گفت که ارزهای رمزنگاری‌شده نسل سوم دروس آموخته‌شده از مفاهیم بیت‌کوین و اتریوم را قرض می‌گیرند و نقایص خود را بهبود می‌بخشند. رمزارزهای نسل سوم مانند ADA از پیشرفت‌های جدیدی همچون معماری لایه‌ای برای بهبود مقیاس‌پذیری، امنیت و پایداری برخوردار هستند. به‌این‌ترتیب، آن‌ها سودمندی بیشتری درمقایسه‌با پدران معنوی خود ایجاد، نقص‌ها را برطرف و ناکارآمدی‌ها را اصلاح می‌کنند.

کاردانو از بسیاری جهات با رقبا متفاوت است. برخلاف سایر ارزها، کاردانو ماهیت خود را از تحقیقات بخش دانشگاهی وام می‌گیرد. طراحی این پلتفرم از ابتدا با استفاده از روش‌های مبتنی‌بر شواهدی که در فلسفه علمی، نظریه دانشگاهی پایه‌ریزی‌شده، نهادینه شده است و ازطریق تحقیقات بررسی‌شده‌ای دردسترس عموم قرار گرفته است. نکته جالب این است که نام کاردانو از پزشک مشهور ایتالیایی، ژیرولامو کاردانو گرفته شده است. وی پس از اولین محاسبات سیستماتیک احتمالات، به‌نوعی جهان را تغییر داد و همچنان میراث او بعد از گذشت سال‌ها از اهمیت خاصی برخوردار است.

کاردانو از فناوری اثبات سهام اوروبروس استفاده می‌کند. درمقابل، بیت‌کوین از سیستم اثبات کار استفاده می‌کند (درادامه کاملا توضیح داده می‌شود). در مکانیزم ارائه‌شده کاردانو، اولین ورود بلاک‌چین و طولانی‌ترین آن‌ها را با بیش‌ترین قدرت محاسباتی، برای تعیین تصدیق کار استفاده می‌شود. کاردانو فقط از اولین بلاک‌چین استفاده می‌کند، پس‌ازآن زنجیره صادقانه بدون نیاز به یک حزب معتمد به‌صورت محلی اثبات می‌شود. در پلتفرم کاردانو، ADA در لایه حل‌و‌فصل وجود دارد. این لایه مشابه بیت‌کوین است و معاملات را پیگیری می‌کند. لایه دوم لایه محاسبات و لایه مشابه اتریوم است و قراردادها و برنامه‌های هوشمند را قادر می‌سازد تا در پلتفرم اجرا شوند.

مقاله مرتبط:

به‌طور خاص، کاردانو از اصول طراحی استفاده می‌کند که برای بهبود موضوعاتی که سایر ارزهای رمزپایه با آن رو‌به‌رو هستند، مانند مقیاس‌پذیری، قابلیت همکاری و انطباق با مقررات (درادامه مفصل شرح داده می‌شود) بسیار کاربردی است. همان‌طورکه گفته شد سیستم حاکمیتی به‌کاررفته در کاردانو مشابه اتریوم است. این شبکه برای تأیید ابتکارات جدید به یک سازمان خودمختار غیرمتمرکز (DAO) متکی است. DAO برای تصمیم‌گیری درباره آینده ارزهای رمزپایه ایدئال است؛ زیرا به جلوگیری از تجزیه جامعه کمک می‌کند.

تاریخچه کاردانو

چارلز هاسکینسون بنیان‌گذار اتریوم و کاردانو

کاردانو در سال ۲۰۱۵ به‌عنوان یک شبکه ارز رمزپایه و یک پروژه منبع باز و با هدف اجرای یک بستر عمومی بلاک‌چین برای قراردادهای هوشمند آغاز به کار کرد و در ۲۹ سپتامبر سال ۲۰۱۷، به‌وسیله چارلز هاسکینسون، یکی از بنیان‌گذاران پیشین اتریوم، اولین برنامه‌های خود را در شبکه اصلی راه‌اندازی کرد. توسعه این پروژه را بنیاد کاردانو مستقر در زوگ سوئیس و دو شرکت IOHK و Emurgo برعهده دارند. به‌گفته هاسکینسون، وی پس از اختلاف ‌نظر درباره غیرانتفاعی نگه‌داشتن اتریوم این بنیاد را ترک کرده است. پس از ترک وی، بنیاد IOHK، یک شرکت مهندسی بلاک‌چین و توسعه‌دهنده کاردانو، درکنار بنیاد کاردانو و ای‌مورگو (Emurgo)، تأسیس شد. دیری نپاید که کاردانو به‌دلیل نوآوری‌های خود در زبان و طراحی VM (ماشین مجازی)، توجه افراد زیادی را جلب کرد. درحقیقت، قابلیت‌ها متمایزکننده کاردانو، پاسخی مستقیم به مسائلی بود که در شبکه اتریوم پیش می‌آمد. تیم توسعه کاردانو پس موفقیت‌های اولیه، کار با اساتید سراسر جهان برای گنجاندن تحقیقات دانشگاهی بررسی‌شده در طراحی پلتفرمش را آغاز کرد.

کاردانو در ابتدای راه برای جمع‌آوری سرمایه، عرضه کوین اولیه (ICO) انجام داد. این پلتفرم توانست تقریبا بالغ‌بر ۶۲ میلیون دلار از مخاطبان جهانی سرمایه جذب و بودجه به‌دست‌آمده را برای گسترش اکوسیستم ADA هزینه کند. در ۲۹ سپتامبر ۲۰۱۷، کاردانو اولین برنامه خود را در شبکه اصلی راه‌اندازی کرد. این آغاز یک سفر موفق برای تیم بود. در سال ۲۰۱۹، رمزارز کاردانو موسوم به ADA در صرافی هووبی عرضه شد. در آن مقطع، هووبی بزرگ‌ترین صرافی ارزهای دیجیتال در چین محسوب می‌شد و قطعا اضافه ADA به این صرافی می‌توانست نقطه عطفی در پیشبرد توسعه این رمزارز باشد.

اندکی پس از هووبی، بایننس به‌عنوان بزرگ‌ترین صرافی جهان پشتیبانی از ADA را در معاملات خود آغاز کرد و به‌موجب آن، قیمت این رمزارز به‌طور چشمگیری افزایش یافت. رمزارز ADA نام خود را از ریاضی‌دان قرن نوزدهم و اولین برنامه‌نویس کامپیوتری جهان، اَدا لاولایس وام گرفته است. رمزارز یادشده در ابتدا با سقف بازار ۶۰۰ میلیون دلار کار خود را شروع کرد و در پایان سال ۲۰۱۷، این رقم به ۱۰ میلیارد دلار افزایش یافت و پس از مدت کوتاهی در سال ۲۰۱۸ به ارزش ۳۳ میلیارد دلار رسید. اکنون، در زمان نگارش این مقاله، کاردانو با حجم بازار بیش از ۴۰ میلیارد دلار در جایگاه سوم قرار گرفته است. درمجموع، ۴۵ میلیارد ADA عرضه خواهد شد و درحال‌حاضر، بیش از ۳۱٫۹ میلیارد از آن‌ها در گردش قرار دارد.

تیم توسعه‌دهنده کاردانو

کاردانو

کاردانو از یک تیم غیرمتمرکز توسعه‌دهندگان استفاده می‌کند. این توسعه‌دهندگان در سه نهاد مستقل کار می‌کنند. نکته مهم، آن‌ها از استانداردهای تعیین‌شده برای اطمینان از قابلیت همکاری در اکوسیستم استفاده می‌کنند و هر تیم موظف است که پشتیبانی خود را از پروژه ارائه بدهد. هم‌اکنون، سه بنیاد وظیفه توسعه کاردانو را برعهده دارند که درادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

اولین و مهم‌ترین توسعه‌دهنده این پلتفرم، بنیاد کاردانو محسوب می‌شود که نهادی غیرانتفاعی است. این بنیاد از فناوری پروتکل‌های شبکه محافظت و عملکرد آن را تضمین می‌کند. علاوه‌براین، آن‌ها استاندارد‌سازی بخش‌ها را برای همکاری بیشتر افزایش می‌دهند. IOHK یک شرکت علمی و مهندسی دیگر است که فناوری‌های موجود در شبکه کاردانو را ایجاد می‌کند. آن‌ها همچنین این پروتکل‌ها را ازطریق یک رویکرد دوجانبه طراحی و نگه‌داری می‌کنند. در ابتدا، این گروه درباره مبانی رمزارزها تحقیق می‌کند تا نگرانی‌های اصلی را کشف کند.

این موضوعات شامل مباحث نظری درباره بهترین الگوریتم‌های اجماع و پروتکل‌های حفظ حریم خصوصی است و بعد از سپری‌شدن مراحل یادشده، تیم مهندسی روند توسعه را آغاز می‌کند. برای انجام این وظیفه، تیم روش‌های رسمی را به روشی منحصر‌به‌فرد دربر می‌گیرد. این استراتژی به کاردانو یک لایه تأیید اضافه می‌دهد. قطعه آخر معمای ADA، شرکت ژاپنی EMURGO است. این تیم روی مشاغل تجاری و چگونگی پیشرفت استفاده از فناوری بلاک‌چین در صنایع متمرکز است.

کاربردهای رمزارز کاردانو

نمایی مفهومی از رمزارز کاردانو / ADA

کاردانو همواره تیم توسعه فعالی داشته است و توسعه‌دهندگان اهداف مهم و سنگینی برای پیاده‌سازی در این پروژه در نظر دارند. در راستای این امر، تیم کاردانو در کلاسی جهانی به‌دنبال بازگرداندن اعتماد به سیستم‌های اقتصادی جهانی ازطریق تلفیق فناوری‌های بومی خود است. به‌طور خاص، این پلتفرم روشی امن‌تر، شفاف و پایدار برای انجام تجارت در سطح بین‌المللی را معرفی می‌کند. یکی دیگر از اهداف کاردانو کمک به ثبات بخش برنامه‌های غیرمتمرکز است.

این پلتفرم بر امنیت و پایداری تمرکز دارد که به‌طور خاص در برنامه‌ها، سیستم‌ها و جوامع غیرمتمرکز اعمال می‌شود. مانند اکثر بلاک‌چین‌ها، کاردانو غیرمتمرکز است و هیچ مرجعی کنترلش نمی‌کند. درعوض، معاملات و قراردادهای هوشمند را انجمن با کمک قدرت محاسباتی تأیید می‌کند. توسعه‌دهندگان درباره نقشه راه و دورنمای توسعه کاردانو اذعان می‌کنند که این پلتفرم درمقایسه‌با رقبا اکوسیستمی متعادل و پایدارتر را ارائه می‌دهد که می‌تواند نیازهای کاربران و همچنین سایر سیستم‌های دنباله‌روی ادغام را تأمین کند.

کاردانو به‌عنوان سومین نسل از رمزارزها، سعی در مقابله با برخی از موضوعات رایج پیش روی استفاده از بلاک‌چین در مقیاس بزرگ دارد. این مسائل دامنه بلاک‌چین را شامل موضوعاتی مانند مقیاس‌پذیری، قابلیت همکاری و پایداری می‌کند. کاردانو ازطریق توسعه اصول طراحی و بهترین شیوه‌های مهندسی به‌دنبال غلبه بر این مسائل است.

این رمزارز در روزهای ابتدایی خود تنها قادر به انجام حدود ۱۰ تراکنش در ثانیه (tps) بود. بااین‌حال، هوسکینسون اخیرا مقاله‌ای منتشر کرده است که در آن، راه‌حل مقیاس جدید برای شبکه هیدرا (Hydra) را به‌تفصیل توضیح داده است. هیدرا راه‌حل مقیاس‌گذاری دولایه‌ای است که از کانال‌های دولتی برای پردازش معاملات خارج از زنجیره استفاده می‌کند. با استفاده از این فناوری، کاردانو قادر به پردازش بیش از یک‌میلیون تراکنش در ثانیه است و این پیشرفت چشمگیری برای این رمزارز محسوب می‌شود.

امروزه هزاران ارز دیجیتال در بازار وجود دارد که هرکدام ویژگی‌ها و مزایا و اکوسیستم خاص خود را دارند. کاردانو تلاش می‌کند استانداردهایی به بازار وارد کند تا قابلیت همکاری بین شبکه‌ها را فراهم کند. این سیستم‌ها شامل مدل‌های حاکم بر بلاک‌چین و پروتکل‌های ارتقای سیستم و مجموعه‌ای از سایر ویژگی‌ها هستند. مجاز‌بودن قابلیت همکاری بلاک‌چین، مجموعه جدیدی از خطراتی را معرفی می‌کند که توسعه‌دهندگان باید ازپسِ مدیریت درست آن برآیند. این نگرانی‌ها بیشتر به مسائل امنیتی منطقه‌ای مربوط می‌شود و از قرار معلوم، کاردانو قصد با مدیریت درست، خود را حاکم بر این بخش قلمداد کند. درحال‌حاضر، این پلتفرم از استانداردهای مدیریت حریم خصوصی و امنیت و تمرکززدایی برخوردار است.

کاردانو به چه زبانی نوشته شده است؟

مفهومی از زبان برنامه‌نویسی هکسل کاردانو

برنامه‌نویسی کاردانو در هسکل (Haskell) انجام و قراردادهای هوشمند آن در پلوتوس (Plutus) کدگذاری می‌شود. برای درک اینکه چرا چنین رویکردی منحصربه‌فرد است، باید برخی اصول درباره زبان‌های برنامه‌نویسی را بهتر درک کنیم. وقتی از زبان برنامه‌نویسی صحبت می‌شود، آن‌ها در برنامه‌نویسی ضروری و کاربردی دسته‌بندی می‌شوند.

زبان‌های برنامه‌نویسی ضروری

در رویکردی ضروری، رمزگذار باید تمام مراحلی را قرار دهد که کامپیوتر برای رسیدن به یک هدف انجام می‌دهد. تمام زبان‌های برنامه‌نویسی سنتی مانند ++C و Java و حتی Solidid زبان‌های برنامه‌نویسی ضروری هستند. به این نوع رویکرد، برنامه‌نویسی الگوریتمی نیز گفته می‌شود. حال بیایید ارائه مثالی موضوع را بشکافیم. فرض کنید + C را بررسی می‌کنیم و می‌خواهیم ۳ و ۵ را اضافه کنیم.

int a = 5 int b = 3 int c c= a + b

بنابراین، همان‌طورکه در مثال بالا مشاهده می‌کنید، فرایند جمع‌آوری چندین مرحله را طی می‌کند و هر مرحله دائما در حال تغییر وضعیت برنامه است؛ زیرا همه آن‌ها جداگانه اجرا می‌شوند. مراحل هر فرایند جمع‌آوری چهارمرحله‌ای عبارت‌اند از:

اعلام عدد صحیح a و اختصاص مقدار ۵ به آن  اعلان عدد صحیح b و اختصاص مقدار ۳ به آن  اعلام عدد صحیح c  افزودن مقادیر b و ذخیره آن‌ها در c کاردانو زبان‌های برنامه‌نویسی کاربردی

خانواده دوم زبان‌های برنامه‌نویسی، زبان‌های کاربردی است. این سبک برنامه‌نویسی به‌منظور ایجاد رویکردی کاربردی برای حل مسئله ایجاد شده است. این نوع رویکرد را برنامه‌نویسی اعلامی نیز می‌نامند؛ اما به‌راستی برنامه‌نویسی کاربردی چگونه کار می‌کند؟ فرض کنید تابعی از f (x) وجود دارد که می‌خواهیم برای محاسبه یک تابع g (x) استفاده کنیم و سپس می‌خواهیم از آن برای کار با یک تابع h (x) بهره‌مند شویم. به‌جای حل همه موارد در یک توالی، می‌توانیم تمامی آن‌ها را در یک عملکرد واحد مانند این h(g(f(x))) جمع کنیم‌.

این امر روش کاربردی را آسان‌تر می‌کند تا از نظر ریاضی استدلال کند؛ به‌همین‌دلیل قرار است برنامه‌های کاربردی رویکرد مطمئن‌تری برای ایجاد قرارداد هوشمند باشد. همچنین، به ساده‌تر‌شدن تأیید رسمی کمک می‌کند و تقریبا بدین‌معنی است که اثبات ریاضی و کار و فرایند عملکرد آن آسان‌تر خواهد بود. این ویژگی کاردانو را به کدی با قابلیت اطمینان فراوان مجهز خواهد کرد. بیایید نمونه‌ای از این واقعیت را مثال بزنیم و ببینیم چرا در برخی شرایط ممکن است بسیار حیاتی و حتی نجات‌دهنده زندگی باشد.

فرض کنید در حال برنامه‌نویسی هستیم که ترافیک هوا را کنترل می‌کند. همان‌طورکه می‌توانید تصور کنید، کدگذاری چنین سیستمی به دقت بسیار زیادی نیاز دارد؛ ازاین‌رو، نمی‌توانیم وقتی زندگی مردم درمعرض خطر است، کورکورانه چیزی را کدگذاری کنیم. در شرایطی از‌این‌قبیل، به کدی احتیاج داریم که بتوان ثابت کرد در درجه چشمگیری از اطمینان ریاضی کار می‌کند. این دقیقا همان دلیلی است که رویکرد کاربردی اهمیت خود را نمایان می‌کند و به‌تبع آن، کاردانو از هسکل برای کدگذاری اکوسیستم و پلوتوس برای قراردادهای هوشمند خود استفاده می‌کند. هسکل و پلوتوس هر دو زبان‌های کاربردی هستند. برخی از مزایای رویکرد کاربردی به‌شرح زیر است:

به ایجاد کد بسیار مطمئن کمک می‌کند؛ زیرا اثبات نحوه رفتار کد آسان‌تر است. خوانایی و قابلیت نگه‌داری را افزایش می‌دهد؛ زیرا هر عملکرد برای انجام کاری خاص طراحی شده است و توابع نیز مستقل از دولت هستند. شکستن کد آسان‌تر است و اجرای هرگونه تغییر در کد ساده‌تر خواهد بود. این امر توسعه تکراری را آسان‌تر می‌کند. عملکردهای فردی را می‌توان به‌راحتی جدا کرد که آزمایش و اشکال‌زدایی آن‌ها را آسان‌تر می‌کند.

با وجود برتری‌های ذکرشده، زبان‌های برنامه‌نویسی مذکور مشکلاتی نیز دارند. برای مثال، یافتن توسعه‌دهنده هسکل بسیار دشوارتر از یافتن توسعه‌دهندگان ++C و Java است و باید در موقعیت‌های واقعی زندگی به‌طور گسترده آزمایش شود.

مرورگر بلاک‌چین کاردانو

مرورگر بلاک‌چین کاردانو

مرورگر بلاک‌چین به کاربران امکان می‌دهد به جزئیات مختلف مربوط به معاملات در آدرس کیف‌پول و بلاک‌چین‌های خاص ازجمله مقدار تراکنش، منابع، مقصد وجوه و وضعیت معاملات دسترسی پیدا کنند. همچنین، می‌توان از آن‌ها برای دستیابی به تقریبا هر داده‌ای نظیر افراد با بیشترین دارایی و پیام‌های پنهان استفاده کرد. از این لینک می‌توان به مرورگر بلاک‌چین کاردانو دسترسی پیدا کرد و با ورود آدرس والت خود وضعیت تراکنش‌های انجام‌شده را مشاهده کرد.

قراردادهای کاردانو

تصویری از سکه‌ی مفهومی رمزارز کاردانو / Cardano

سال ۲۰۱۷ شرکت IOHK به دانشگاه ادینبورگ کمک کرد تا آزمایشگاه فناوری بلاک‌چین را راه‌اندازی کند. سال ۲۰۱۹، وزیر آموزش‌وپرورش گرجستان، میخائیل باتیاشویلی و چارلز هاسکینسون با دانشگاه آزاد تفلیس تفاهم‌نامه‌ای برای استفاده از کاردانو برای ساخت سیستم تأیید اعتبار امضا کردند. سال ۲۰۱۸، کاردانو با دولت اتیوپی همکاری کرد تا کاردانو بتواند فناوری خود را در صنایع مختلف در سراسر کشور به‌کار گیرد. IOHK (شرکت توسعه‌دهنده کاردانو)، معادل ۵۰۰ هزار دلار رمزارز ADA را به دانشگاه وایومینگ اهدا کرد تا از توسعه فناوری بلاک‌چین پشتیبانی کند. تولید‌کننده کفش نیوبالانس برای ردیابی اصالت جدیدترین کفش بسکتبال خود از بلاک‌چین دفتر توزیع‌شده استفاده خواهد کرد. این پلتفرم در بلاک‌چین کاردانو ساخته خواهد شد.

تیم کاردانو برای ایجاد چشم‌اندازی از آینده، نقشه راهی برای خود تنظیم کرده است و می‌کوشد تا به برخی از اصول و فلسفه پایبند باشد. کانون توجه این تیم بر پذیرش مجموعه‌ای از اصول طراحی، بهترین روش‌های مهندسی و راه‌های اکتشاف معطوف شده است. موارد زیر برخی از این اصول و مبانی را تشکیل می‌دهد و مستقیما از وب‌سایت کاردانو گرفته شده است:

تفکیک حسابداری و محاسبه به لایه‌های مختلف پیاده‌سازی اجزای اصلی در کد عملکردی بسیار مدولار استفاده از گروه‌های کوچکی از دانشگاهیان و توسعه‌دهندگان که با تحقیقات بررسی‌شده برای توسعه پلتفرم همتا به همتا رقابت می‌کنند. استفاده زیاد از تیم‌های بین‌رشته‌ای؛ ازجمله استفاده زودهنگام از متخصصان امنیتی تکرار سریع بین مقالات سفید و پیاده‌سازی و تحقیقات جدید برای اصلاح موارد کشف‌شده هنگام بازبینی موردنیاز خواهد بود. ایجاد توانایی در به‌روزرسانی سیستم‌های پس از استقرار و بدون اختلال و ازبین‌بردن شبکه توسعه مکانیسم بودجه غیرمتمرکز برای کارهای آینده دیدی طولانی‌مدت درباره بهبود طراحی رمزارزها برای استفاده در گوشی‌های هوشمند و ایجاد تجربه کاربری منطقی و ایمن نزدیک‌کردن سهام‌داران به پلتفرم و نگه‌داری ایمن رمزارز آن‌ها تصدیق نیاز به حساب چندین دارایی در دفتر چکیده تراکنش‌ها شامل فراداده اختیاری به‌منظور مطابقت بهتر با نیازهای سیستم‌های قدیمی یادگیری و الهام از تقریبا هزار آلت‌کوین با پذیرفتن ویژگی‌هایی که منطقی است. اتخاذ فرایندی مطابق با استانداردها و با الهام از گروه ویژه‌ای از مهندسان اینترنتی با استفاده از پایه‌ای اختصاصی برای قفل‌کردن طرح پروتکل نهایی ایجاد فضایی سالم برای تنظیم مقررات برای تعامل و تجارت بدون به‌خطر‌انداختن برخی از اصول اصلی به‌ارث‌رسیده از بیت‌کوین

باتوجه‌به آنچه گفته شد، به‌نظر می‌رسد که کاردانو اهداف بلندمدتی برای توسعه خود داشته باشد و شواهد حاکی از آن است که تیم توسعه آن برای غلبه بر مشکلات بسیار مصمم است. با نگاهی گذرا به فلسفه کاردانو، بیایید جزئیات سه عنصر و چالش اصلی را بررسی کنیم که این تیم برای حل آن‌ها تلاش می‌کند.

عنصر شماره یک: مقیاس‌پذیری

هنگامی که از مقیاس‌پذیری صحبت می‌شود، معمولا معاملات پردازش‌شده در ثانیه یا توان آن به ذهن خطور می‌کند. بااین‌حال به‌گفته هاسکینسون، این فقط بخشی از مشکلات است. مقیاس‌پذیری کل به‌اصطلاح اژدهایی سه‌سَر است و می‌تواند ابعاد بسیار گسترده‌تری داشته باشد. شخص باید از سه عنصر جداگانه شامل معاملات در هر ثانیه، توان عملیاتی شبکه و مقیاس‌گذاری داده‌ها مراقبت کند.

مقیاس‌پذیری کاردانو

مقالات زیادی درباره فقدان توان عملیاتی در بیت‌کوین و اتریوم نوشته شده است. بیت‌کوین ۷ تراکنش در ثانیه و اتریوم ۱۵ تا ۲۰ تراکنش را مدیریت می‌کند و این اصلا برای سیستم مالی مقبول نیست. کاردانو امیدوار است با سازوکار اجماع خود یعنی اوروبروس (Ouroboros)، این مشکل را حل کند. این الگوریتم اثبات سهام با اطمینانی است. همان‌طورکه بیان شد، اوروبروس الگوریتم اثبات سهام است و قبل از اینکه بیشتر شرحش دهیم، لازم است با مفهوم اثبات انجام کار و اثبات سهام و تفاوت‌های آن‌ها آشنا شویم.

گواه بر کار (PoW)

گواه بر کار (POW)

پروتکل اثبات کار (PoW) نوعی اثبات دانش صفر رمزنگاری است که در آن یک طرف (اثبات‌کننده) به دیگران (تأیید‌کنندگان) ثابت می‌کند که مقدار مشخصی از تلاش محاسباتی برای به‌نتیجه‌رسیدن اهداف مثبتی صرف شده است. متعاقبا تأییدكنندگان می‌توانند با حداقل تلاششان، این اهداف صحیح را بسنجند و تأیید كنند. سال ۱۹۹۳، سینتیا دی‌ورک (Cynthia Dwork) و مونی نائور (Moni Naor) این مفهوم را به‌عنوان روشی برای جلوگیری از حملات انکار سرویس و سایر سوءاستفاده‌ها از خدمات مانند هرزنامه‌ها در شبکه ابداع کردند. درنهایت، اصطلاح اثبات کار اولین‌بار در مقاله‌ای در سال ۱۹۹۹ و به‌نقل از مارکوس یاکوبسون و آری ژولز ابداع و رسمیت یافت.

بیت‌کوین با پایه‌گذاری دنیای رمزارزها، به‌منظور ایمن‌سازی امنیت شبکه بلاک‌چین و مقابله با اهداف خراب‌کارانه، الگوریتم اجماع اثبات کار را برگزید و به‌موجب آن، ماینرها (استخراج‌کنندگان) برای تولید هر بلاک باید صداقت خود را با ارائه قدرت سخت‌افزاری به سایرین ثابت کنند. به‌نوعی ماینرها با دراختیار‌گذاشتن سخت‌افزارشان به شبکه، نیت خود را ثابت و به حفظ امنیت آن کمک می‌کنند و با حل معماهای فشرده محاسباتی و اعتبارسنجی به معاملات، پاداش دریافت خواهند کرد. حال فرض کنید شخصی خراب‌کار قصد غلبه بر شبکه را دارد. وی برای دستیابی به اهدافش باید سخت‌افزاری قدرتمندتر از تمامی استخراج‌کنندگان فعال در شبکه داشته باشد و این در شرایط کنونی تقریبا غیرممکن است. به‌عبارت‌دیگر، در شرایطی که به حمله ۵۱ درصد معروف است، هکر باید ۵۱ درصد از ظرفیت سخت‌افزار شبکه را در به خود اختصاص دهد.

به‌طورکلی، مکانیزم اثبات کار بسیار کارآمد است؛ اما باتوجه‌به نیاز به سخت‌افزار قدرتمند برای استخراج، با مشکلات مهمی ازقبیل مصرف زیاد انرژی و به‌تبع، تأثیر انکارناپذیر روی محیط‌زیست دست‌وپنجه نرم می‌کند؛ البته باید به این نکته نیز توجه کرد که این مصرف انرژی درمقایسه‌با نظام بانکداری کنونی بسیار بهینه‌تر است.

گواه بر سهام (POS)

الگوریتم PoS در مقابل PoW / اثبات سهام در مقابل اثبات کار

اثبات سهام (PoS) نوعی دیگری از سازوکار اجماع است که با آن، شبکه بلاک‌چین ارز رمزنگاری‌شده توافق توزیع را به‌دست می‌آورد. در رمزارزهای مبتنی‌بر اثبات سهام، سازنده بلوک بعدی ازطریق شرایط مختلفی همچون انتخاب تصادفی و ثروت یا سن انتخاب می‌شود. در الگوریتم اثبات سهام برخلاف مکانیزم اثبات کار نیازی به استفاده از سخت‌افزار نیست؛ بلکه درمقایسه‌با میزان ارز اختصاص داده‌شده به شبکه، مالک می‌تواند در اعتبارسنجی بعدی شرکت کند و مشوق‌ها را به‌دست آورد.

برای درک بهتر این موضوع و شکافتن موضوع، بیاید گریزی به بخش قبلی داشته باشیم. در بخش اثبات کار (PoW) گفتیم که برای ایجاد بلاک‌های جدید در شبکه بلاک‌چین و استخراج‌کنندگان برای اثبات خود و تأیید تراکنش‌ها، باید سخت‌افزاری به شبکه اختصاص دهند. در اثبات سهام قضیه کاملا متفاوت است و برای ایجاد بلاک جدید و دریافت پاداش، تنها باید مقداری از رمزارز آن شبکه را بخرید و درنهایت، به شبکه بلاک‌چین اختصاص دهید.

الگوریتم اثبات سهام به‌نوعی سرمایه‌گذاری محسوب می‌شود و ظرفیت اعتبارسنجی به مقدار دارایی اختصاص داده‌شده به شبکه بازمی‌گردد. تفاوت دیگر در این است که اعتبارسنج‌ها پاداش دریافت نمی‌کنند و درحقیقت، این کارمزد تراکنش‌ها است که به آن‌ها تعلق می‌گیرد. تا حدودی مانند الگوریتم اثبات کار، هکر برای خراب‌کاری و رسیدن به اهدافش باید ۵۱ درصد از ارزهای روی شبکه را دراختیار داشته باشد و می‌توان گفت این امر تقریبا غیرممکن است و حتی درصورت اتفاق، هکر باتوجه‌به اینکه مالک ۵۱ درصد از ارزهای در گردش آن شبکه محسوب می‌شود، عملا هرگونه ایجاد مشکل و خراب‌کاری به خود او ضرر می‌رساند.

کاردانو چگونه کار می‌کند؟

پروتکل اجماع اثبات سهام کاردانو موسوم به اوروبروس

زنجیره بلوک کاردانو از دو هسته اصلی تشکیل شده است. نخستین هسته Cardano Settlement Layer (به‌اختصار CSL) است که به‌عنوان واحد محاسباتی عمل می‌کند و محلی است که دارندگان رمزارز می‌توانند بلافاصله با حداقل هزینه معاملات ADA را ارسال و دریافت کنند. دومین هسته Cardano Computational Layer (به‌اختصار CCL)، مجموعه‌ای از پروتکل‌ها است که ستون فقرات بلاک‌چین را تشکیل می‌دهد و به اجرای قراردادهای هوشمند و اطمینان از امنیت و انطباق و قابلیت‌های پیشرفته دیگر مانند فهرست سیاه و شناسایی هویت کمک می‌کند. به‌طورکلی، قلب هر پلتفرم بلاک‌چین الگوریتمی است که از آن برای ایجاد بلاک و اعتبارسنجی معاملات استفاده می‌شود؛ ازاین‌رو، کاردانو سازوکار اجماع جدیدی را معرفی کرد که با نام اوروبروس (Ouroboros) شناخته می‌شود.

پروتکل اثبات سهام کاردانو قرار است تمرکززدایی بی‌سابقه‌ای را ایجاد کند؛ اما سازوکارهایی که آن را هدایت و بنیان آن را تشکیل می‌دهند، هنوز برای بسیاری ناشناخته باقی مانده است. آگلوس کیائیاس، استاد بزرگ و دانشمند ارشد کاردانو، به عمق مشکلات سیستم‌های غیرمتمرکز پی برد و دیدگاه مفصلی درباره چگونگی مدیریت اوروبروس برای حل این مشکلات ارائه داد. معمولا طراحی سیستم غیرمتمرکز قوی بسیار پیچیده است؛ زیرا آن‌ها به توسعه مدل‌هایی نیاز دارند که به‌طور نظام‌مند تمام تهدیدهای مختلفی را دربر بگیرد که سیستم ممکن است با آن رو‌به‌رو شود و ثابت کند پایداری و زنده‌بودن سیستم و شبکه در تمامی زمان‌ها حفظ می‌شود.

سیستم غیرمتمرکز مطمئن ضمانت‌های رسمی را دربرابر انواع مختلف شکست و مدل‌های حمله با بزرگ‌ترین و مهم‌ترین کلاس شکست یعنی مدل‌های بیزانس ترکیب می‌کند. مدل‌های بیزانس تضمین می‌کنند که پایداری و سرزندگی سیستم حفظ خواهد شد؛ حتی اگر بخش بزرگی از شرکت‌کنندگان در شبکه به‌طور خودسرانه از قوانین شبکه خارج شوند. نکته دوم مدل‌های عقلانیت است که فرض می‌کند تمامی شرکت‌کنندگان در شبکه حداکثرکننده‌های ابزار منطقی هستند؛ به‌همین‌دلیل، خصوصیات سیستم باید ازطریق منافع شخصی آن‌ها ناشی شود.

به‌گفته کیائیاس، آنچه اوروبروس را به‌عنوان پروتکل منحصربه‌فرد می‌کند، این واقعیت است که این پروتکل عناصر مختلف طراحی را ترکیب می‌کند. به‌عبارت‌دیگر، اوروبروس از سهام به‌عنوان منبع اصلی برای شناسایی اهرمی استفاده می‌کند که شرکت‌کنندگان در سیستم دارند. جدا از مقاومت دربرابر حملات بومی پروتکل‌های اثبات کار، مانند حمله ۵۱ درصدی و حتی فراتر از آن، ذخیره‌سازی باعث می‌شود این پروتکل سازگار با محیط‌زیست باشد؛ زیرا برای اجرای آن به حداقل منابع فیزیکی نیاز دارد.

به‌طورکلی، اوروبروس پروتکل اثبات سهام مبتنی‌بر زنجیره است که برای تأیید بلوک‌ها به رهبران انتخاب‌شده تصادفی متکی است و مانند اکثر بلاک‌چین‌ها گره‌ای که بلوک بعدی را اضافه می‌کند، پاداش تلاش‌هایشان را دریافت می‌کند.

مفهومی از شبکه بلاک‌چین کاردانو

در شروع هر دوره، سیستم رهبران را از گروه سهام‌داران انتخاب می‌کند (کسانی که ارز را به شبکه اختصاص داده‌اند). اوروبروس به توزیع نشانه‌ها در اکوسیستم نگاه می‌کند و از یک منبع اعداد تصادفی، زمان را به دوره‌هایی تقسیم می‌کند.

مفهومی از اسلات‌های کاردانو

سپس هر دوره به اسلات تقسیم می‌شود و هر دوره برای مدت‌زمان بسیار کوتاهی در حدود ۲۰ ثانیه ادامه دارد. درنهایت، هر اسلات رهبر اسلات مخصوص خود را دارد که به‌طور تصادفی انتخاب می‌شود.

بلاک‌های کاردانو

رهبر اسلات مانند ماینرها در پروتکل POW (اثبات کار) عمل می‌کند. درواقع، آن‌ها کسانی هستند که بلوک‌هایی انتخاب می‌کنند که به زنجیره بلوک اضافه می‌شوند. بااین‌حال، آن‌ها می‌توانند تنها یک بلوک را اضافه کنند. اگر رهبر اسلات به نحوی بخت خود را از دست دهد و بلوک را انتخاب نکند، فرصت خود را از دست خواهد داد و باید منتظر بمانند تا دوباره رهبر اسلات شوند. سرانجام، یک یا چند اسلات می‌توانند بدون بلوک‌های تولید‌شده خالی بماند؛ اما باید اکثر بلوک‌ها (حداقل ۵۰ درصد یک بلوک) باید در طول یک دوره تولید شوند.

بااین‌اوصاف، قطعا باید متوجه اهمیت و نقش رهبرهای اسلات در اکوسیستم شده باشید؛ بنابراین برای تأیید صلاحیت آن‌ها، شخص باید ۲ درصد از سهام کاردانو را دراختیار داشته باشد. این ذی‌نفعان انتخاب‌کننده نامیده می‌شوند و کسانی هستند که در دوره فعلی، رهبران اسلات را برای دوره بعدی انتخاب می‌کنند. سهام‌داران هرچه بیشتر در سیستم مشارکت کنند، بخت بیشتری برای انتخاب به‌عنوان رهبر اسلات دارند.

اکنون، ازآنجاکه رهبران اسلات قدرت زیادی دارند، باید توجه ویژه‌ای به‌خرج داد و شرایطی ایجاد کرد که تاحدممکن انتخابات بی‌طرفانه باشد. همچنین، باید مقداری تصادف در آن دخیل باشد؛ به‌همین‌دلیل، برای دستیابی به مقدار تصادفی محاسبه چندحزبی (MPC) انجام می‌شود.

در رویکرد مبتنی‌بر محاسبه چندحزبی، هر انتخاب‌کننده اقدامی تصادفی به نام پرتاب سکه را انجام می‌دهد و پس‌ازآن، نتایج خود را با سایر انتخاب‌کنندگان به‌اشتراک می‌گذارد. اگرچه هر انتخاب‌کننده نتایج را تصادفی تولید می‌کنند، درنهایت، اجماع رأی‌ها روی همان مقدار نهایی به‌توافق می‌رسد. انتخابات به سه مرحله زیر تقسیم می‌شود:

مرحله تعهد مرحله آشکار  مرحله بازیابی

حال بیایید بررسی کنیم که در هر مرحله چه اتفاقی می‌افتد.

مرحله تعهد

در مرحله اول، انتخاب‌کننده مقدار تصادفی مخفی تولید می‌کند و سپس تعهد را تشکیل می‌دهد. تعهد پیامی شامل سهام رمزگذاری‌شده (برای مرحله بازیابی این نکته را در ذهن به‌خاطر بسپارید) و اثبات رازداری است. پس‌ازآن، انتخاب‌کننده تعهد را با کلید خصوصی خود امضا و شماره دوره را مشخص می‌کند و کلید عمومی‌اش را ضمیمه قرار می‌دهد. به‌واسطه انجام این کار و ازآنجاکه کلید عمومی به آن متصل است، همه می‌توانند بررسی کنند چه کسی این تعهد را ایجاد کرده است.

افزون‌بر‌این، می‌توان بررسی کرد تعهد به کدام دوره مربوط می‌شود. پس از انجام این کار، انتخاب‌کننده تعهداتش را به سایر انتخاب‌کنندگان می‌فرستد. درنهایت، هر انتخاب‌کننده تعهدات انتخاب‌کننده دیگر را جمع می‌کند. به‌عبارت‌دیگر، تعهدات وارد بلوک می‌شوند و به بخشی از زنجیره بلوک را تشکیل می‌دهند.

مرحله آشکار

لوگو کاردانو در پس‌زمینه سفید

مرحله دوم مرحله آشکار است. به تعهداتی مانند جعبه قفل‌شده فکر کنید که در آن راز و ارزش خاصی وجود دارد که می‌تواند قفل جعبه را باز کند. این مقدار خاص، روزنه یا دهانه نامیده می‌شود. این همان چیزی است که در این مرحله وجود دارد و انتخاب‌کنندگان دهانه خود را می‌فرستند. این دهانه‌ها نیز در بلوک قرار می‌گیرند و سپس بخشی از زنجیره بلوک می‌شوند.

مرحله بازیابی

ریکاوری

سرانجام، مرحله بازیابی را داریم. در این زمان، انتخاب‌کننده هم تعهدات و هم دهانه‌هایی دراختیار دارد. بااین‌حال، برخی از انتخاب‌کنندگان ممکن است بدخواهانه عمل و تعهدات خود را بدون گذرواژه منتشر کنند و جعبه قفل‌شده را بدون کلمه عبور دراختیار سایرین قرار دهند. به‌منظور دورزدن و غلبه بر این موضوع، انتخاب‌کنندگان صادق می‌توانند تمام سهام رمزگذاری‌شده را ارسال (همان‌طورکه در مرحله تعهد ذکر شد) و به‌راحتی اسرار را بازیابی کنند. بدین‌ترتیب، حتی اگر برخی از انتخاب‌کنندگان به روشی مخرب عمل کنند، سیستم همچنان کار خواهد کرد؛ ازاین‌رو، اوروبروس با پشت‌سرگذاشتن این موانع، تحمل گسل بیزانسی خود را به‌دست می‌آورد.

سرانجام، انتخاب‌کننده تأیید می‌کند تعهدها و گشایش‌ها باهم مطابقت دارند. وقتی این اتفاق می‌افتد، اسرار تعهدات استخراج می‌شود و یک نطفه (بذر) را تشکیل می‌دهد. نطفه یک رشته بایت است که به‌طور تصادفی ایجاد می‌شود. اکنون تمامی انتخاب‌کنندگان این نطفه را دارند. شاید با پیچیدگی این فرایند کمی گمراه شده باشید؛ بنابراین، بیایید برای لحظه‌ای مکث کنیم و بررسی کنیم درحال‌حاضر کجا قرار داریم. ما رهبران اسلات را برای دوره بعدی انتخاب می‌کنیم. برای اطمینان از اینکه انتخابات تاحد‌ممکن مغرضانه باشد، به‌نوعی تصادف نیاز داریم. حال نطفه این تصادفی‌بودن را برای ما فراهم می‌کند و اکنون زمان انتخاب رهبران اسلات فرارسیده است. برای این کار از الگوریتم Follow the Satoshi (به‌اختصار FTS) استفاده می‌شود.

الگوریتم FTS

نام الگوریتم از ساتوشی ناکاموتو (Satoshi Nakamoto)، خالق ناشناخته بیت‌کوین الهام گرفته شده است. FTS در اصل سکه‌ای تصادفی را از سهام انتخاب می‌کند. هرکسی صاحب این سکه شود، به رهبر اسلات تبدیل می‌شود. این امر بسیار سرراست است؛ به‌همین‌دلیل، هرچه شخص در سیستم بیشتر فعال باشد، بخت بیشتری برای برنده‌شدن در این قرعه‌کشی دارد. رهبران اسلات این قدرت را دارند که نه‌تنها بلوک‌های اصلی بلاک‌چین، بلکه بلوک‌های دیگری نیز در داخل اکوسیستم کاردانو انتخاب کنند. اکنون، سؤال اصلی این است: چگونه فاکتور شبکه به مقیاس‌پذیری تبدیل می‌شود؟

شبکه (Network)

مفهومی از شبکه‌ی بلاک چین کاردانو

طبق معمول، پهنای باند ساده‌ای معاملات داده را حمل می‌کنند؛ بنابراین با افزایش تعداد تراکنش‌ها، نیاز به منابع شبکه نیز افزایش می‌یابد. این مفهوم کاملا ساده است و اگر سیستم بخواهد میلیون‌ها کاربر را مقیاس‌بندی کند، شبکه برای ادامه حیات خود به ۱۰۰ ترابایت یا اگزابایت منبع نیاز دارد. به‌همین‌ترتیب، حفظ توپولوژی شبکه همگن غیرممکن خواهد بود؛ اما معنی آن چیست.

در توپولوژی شبکه همگن، هر گره در شبکه هر پیامی را ارسال می‌کند. برای مثال، اسکایپ نمونه‌ای بارز از چنین شبکه‌ای است که بیشترین مقدار آن از طبقه‌ای از کاربران گرفته‌ شده و همه علاقه‌مند به برقراری تماس تلفنی هستند. بااین‌حال، در شبکه غیرمتمرکز این می‌تواند برای کوچک‌سازی غیرعملی شود. تمامی گره‌ها ممکن است منابع لازم برای انتقال اطلاعات به روشی مؤثر را نداشته باشند. برای حل این مسئله، کاردانو به‌دنبال نوع جدیدی از فناوری به نام رینا (RINA)، معماری بازگشتی بین‌شبکه‌ای است که جان-دی توسعه داده است. این نوع جدیدی از شبکه‌های ساختاری است که از سیاست‌ها و اصول مهندسی هوشمندانه استفاده می‌کند.

هدف RINA ایجاد شبکه‌ای ناهمگن است که نویدبخش آن حریم خصوصی و شفافیت و مقیاس‌پذیری خواهد بود. این کار را به روشی انجام می‌دهد که می‌توانید حدس بزنید شبکه در ظرفیت رسمی چگونه سازمان‌دهی می‌شود. همچنین، امید است با پروتکل‌های TCP / IP یکپارچه عمل کند. RINA ذاتا از پویایی و شبکه رایانه‌ای چندخانه‌ای و کیفیت خدمات بدون نیاز به مکانیزم‌های اضافه پشتیبانی و محیطی امن و قابل‌برنامه‌ریزی و انگیزه‌ای برای بازار رقابتی‌تر فراهم و تصویب یکپارچه را امکان‌پذیر می‌کند.

عنصر شماره دو: قابلیت همکاری

نمایی مفهومی از سکه‌های فیزیکی رمزارزها

در بخش پیشین، متوجه شدیم مقیاس‌پذیری کاردانو چگونه کار می‌کند، حال به ستون دوم، یعنی قابلیت همکاری می‌رسیم. به‌گفته چارلز هاسکینسون، قابلیت همکاری طولانی و کوتاه این است که رمزی برای اداره همه آن‌ها وجود نخواهد داشت. بیایید اکوسیستم فعلی را بررسی کنیم. در رمزنگاری سکه‌های رمزنگاری مختلفی، ازجمله بیت‌کوین، اتریوم، لایت‌کوین و... وجود دارند. به‌همین‌ترتیب، در نظام مالی سنتی سیستم‌هایی همچون بانک‌های کنونی را داریم که از SWIFT و ACH و... استفاده می‌کنند.

مشکل در این واقعیت است که برقراری ارتباط با این اشخاص منفرد بسیار دشوار است. برای بیت‌کوین سخت است که بداند در شبکه اتریوم چه می‌گذرد و برعکس. وقتی بانک‌ها سعی می‌کنند با رمزنگارها ارتباط برقرار کنند، این مسئله دوچندان می‌شود؛ به‌همین‌دلیل، مبادلات رمزنگاری‌شده که درگاهی بین رمزنگاری‌ها و بانک‌ها را فراهم می‌کنند، بسیار قدرتمند و بااهمیت می‌شوند. بااین‌حال، مشکلی وجود دارد: صرافی‌ها نهاد غیرمتمرکز نیستند و به‌شدت آسیب‌پذیر هستند. آن‌ها می‌توانند هک یا برای مدت‌ طولانی به‌منظور ارتقای سیستم از دسترس خارج شوند. این اساسا اتفاقی است که چندی پیش برای صرافی بایننس (Binance) رخ داد.

به‌علاوه، منطقه دیگری وجود دارد که این ارتباط نادرست بین نظام سنتی و دنیای رمزنگاری می‌تواند به نتیجه‌ای فاجعه‌بار در عرضه اولیه سکه‌ها (ICOs) تبدیل شود. در ICOها، نهادی می‌تواند میلیون‌ها دلار در ازای نماد رمزارز خود سرمایه دریافت کند. بااین‌حال، پس‌انداز این پول در حساب‌های بانکی بسیار دشوار است. بدیهی است بانک‌ها می‌خواهند بدانند که این همه پول از کجا تأمین شده و چه کسی آن پول را تهیه کرده است که فهمیدن آن می‌تواند تقریبا غیرممکن باشد.

به‌طورکلی، لازمه ایجاد همکاری راه‌حلی انعطاف‌پذیر و بدون ریسک است. رمزارز نسل‌سومی باید اکوسیستمی را فراهم کند که هر بلاک‌چین فردی بتواند با بلاک‌چین دیگری و با سیستم‌های مالی قدیمی خارجی ارتباط برقرار کند؛ بنابراین، بیایید بررسی کنیم کاردانو چگونه قصد دارد قابلیت همکاری را در دنیای رمزنگاری و نظام مالی سنتی افزایش دهد.

دنیای رمزنگاری؛ ارتباطات بین‌زنجیره‌ای و زنجیره‌های جانبی

دیدگاه کاردانو ایجاد اینترنت بلاک‌چین است. اکوسیستمی را تصور کنید که بیت‌کوین می‌تواند به اتریوم و ریپل بدون نیاز به انجام مبادلات و متمرکز و درنهایت، به‌طور یکپارچه به لایت‌کوین سرازیر شود. به‌همین‌دلیل، نقل‌‌وانتقال بین‌زنجیره‌ای چیزی است که کاردانو می‌خواهد بدون هیچ واسطه‌ای آن‌ها را اجرا کند. کاردانو می‌کوشد با بهره‌گیری از اجرای زنجیره‌های جانبی این مهم را عملیاتی کند. سایدچین (Sidechain) به‌عنوان یک مفهوم مدتی است که در محافل رمزنگاری (زنجیره جانبی) شده است. این ایده بسیار سرراست است؛ زیرا با بهره‌گیری از آن زنجیره‌ای موازی خواهید داشت که همراه‌با زنجیره اصلی کار می‌کند و از قرار معلوم، زنجیره جانبی ازطریق یک گیره دوطرفه به زنجیر اصلی متصل خواهد شد.

کاردانو از زنجیره‌های جانبی مبتنی‌بر تحقیقات کیائیاس میلر و زیندروس (KMZ) شامل اثبات غیرتعاملیِ اثبات کار پشتیبانی خواهد کرد. به‌گفته هاسکینسون، ایده زنجیرهای جانبی از دو عنصر دریافتِ نسخه فشرده بلاک‌چین و ایجاد قابلیت همکاری بین زنجیره‌ها سرچشمه می‌گیرد.

کاردا



پیشنهاد میشه بخونید : برای مشاهده جزئیات کامل این خبر «کاردانو چیست؛ هرآنچه باید درباره کاردانو و رمزارز ADA بدانیم»اینجا را کلیک کنید. شفاف سازی:خبر فوق در سایت منبع درج شده و صرفا در این سایت بازنشر شده است .چنانچه به خبر فوق اعتراض دارید جهت حذف آن «اینجا» را کلیک کنید.

گزارش تخلف

تمامی مطالب از سایت های مجاز فارسی و ایرانی تهیه و جمع آوری شده است، در صورت وجود هرگونه مشکل از طریق صفحه گزارش تخلف اطلاع دهید.

تبلیغات

اخبار برگزیده

هم اکنون میخوانند ..